അമ്മയെപ്പോലെ അനിയനെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു ഏട്ടത്തിയുടെ കഥ..

അവന് ഭക്ഷണം ഒന്നും കൊടുക്കണ്ട.. പറഞ്ഞാൽ ഒന്നും കേൾക്കുകയില്ല.. ശല്യം എവിടെയെങ്കിലും പോയി ചാവട്ടെ.. ഈ അശ്ലീകരം എന്ന് ജനിച്ചോ അന്ന് ഈ വീടിൻറെ സമാധാനം പോയി കിട്ടി.. പാവം കുട്ടി ഒരു പത്ത് വയസ്സുകാരൻ.. അവന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ സങ്കടം തോന്നി.. അച്ഛൻ അകത്തേക്ക് പോയതും ഞാൻ കയ്യിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന പാത്രം അവൻറെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.. മോൻ ആരും കാണാതെ തട്ടിൽ മുകളിൽ പോയി ഇരുന്നു കഴിച്ചു.. ഏട്ടത്തി വന്ന് പാത്രം എടുത്തോളാം.. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഈ വീട്ടിലേക്ക് കയറിയ അന്നുമുതൽ കാണുന്നതാണ് ആ പാവത്തിന്റെ കഷ്ടപ്പാട്.. ഏട്ടനെ വെച്ച് 15 വയസ്സ് താഴെയാണ് അവൻ.. എന്നിട്ട് ഏട്ടന് പോലും അവനോട് സ്നേഹം ഇല്ല.. ഏട്ടൻറെ അച്ഛൻ അവനെ എന്നും ഒരു ശത്രുവിനെ പോലെയാണ് കാണുന്നത്..

എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല.. അമ്മയില്ലാത്ത വീട് ഏട്ടൻ ചെറുപ്പത്തിലെ തന്നെ കെട്ടി.. ആ കുട്ടിയെ അമ്മയെ പോലെ സ്നേഹിക്കേണ്ടത് എൻറെ ചുമതല ആണ്.. എന്നിട്ടും എവിടെയൊക്കെയോ എനിക്ക് അതിനെ കഴിയാതെ തടസ്സമായി അച്ഛനും ഏട്ടനും.. ഏതായാലും ഇതിനുള്ള ഉത്തരം എനിക്ക് കിട്ടിയേ തീരു.. ഏട്ടൻ എത്തുവാൻ വൈകി.. ഭക്ഷണം എടുത്തു കൊടുത്തു.. ബെഡ്റൂമിൽ വെച്ച് പതിയെ ഞാൻ എൻറെ സംശയം ചോദിച്ചു.. ആദ്യം ഏട്ടൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല പിന്നെ പതിയെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.. നിനക്ക് അറിയാലോ മീനുട്ടി ഞാനും അച്ഛനും അമ്മയും അടങ്ങിയ ഒരു ചെറിയ സന്തോഷമുള്ള കുടുംബമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടേത്..

പിണക്കങ്ങളും പരിഭവങ്ങളും ഇല്ല എന്നും സ്നേഹം മാത്രം.. അച്ഛനെ ചില ശാരീരിക പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.. ബൈപ്പാസ് സർജറി കഴിഞ്ഞ് അച്ഛൻ വിശ്രമിക്കുന്ന സമയം.. അന്ന് അച്ഛൻ ആശുപത്രിയിൽ ചെക്കപ്പിന് പോയത് ആയിരുന്നു.. ഞാൻ സ്കൂളിലും പോയി.. അമ്മയ്ക്ക് ഒരുപാട് പണികൾ വീട്ടിൽ ചെയ്തു തീർക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.. അന്ന് ഞാൻ ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്നു.. സ്കൂളിൽ നിന്ന് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത് തകർന്ന് ഒരു മൂലയ്ക്ക് ഇരിക്കുന്ന അമ്മയെയാണ്.. എന്താണ് കാരണമെന്ന് അന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.. അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞില്ല.. രാത്രി അച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അമ്മ കരയുന്നത് കണ്ടു.. പിന്നീടാണ് എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായത്.. കൂടുതൽ വിശദമായി അറിയാൻ വീഡിയോ കാണുക…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *